Siz okuyun diye yazılmıyor hiçbirşey... Unutmamak için bugünleri... Kızıma yazıyorum...Ona hediye.... Seneler sonra da açıp okuyabilsin, bizim Masalımızı annesinden duyabilsin diye.... Bir Anne ile Yol Arkadaşının serüvenidir bu... Bilinenlere benzemez, bildiklerinizden değil.... Öğretmek değil dert ya da ispat etmek.... Okuyan ancak; mutlu sonu girişinden yazılmış bir Masalın gelişmesine şahitlik edecek.... Biz ise sadece yaşayacağız, yazdıklarımızla ölümsüzleştirerek....
10 Mart 2014 Pazartesi
Yeter ama....
Mutlu olamadım ben bu cevabı görünce... Çünkü altında bir cevap daha var😔😔 Kendime değil, kızıma üzüldüm... Küçücük kalbi kocaman hediyelerle alamazsınız ki, koynunuza alıp uyumalısınız... Varlığınız değil de sesiniz bile mutlu ediyorsa ve kıtkanaat başka bir varlık onu mutsuz ediyorsa, oturup düşünelim... Kimseye düşman değilim, affettim... Kızım için... Bugün anladım ki en doğrusunu yapmışım... Hep mutlu olsun o, tek dileğim... Dünyaya gelmesinin sebebi benim... Benim seçimlerim... Evlilikler biter, Ebeveynlik bakidir!!! Anne olmak doğumdan, Baba olmak öğrenilir... Herkesi sevsin, herkes de onu... Kavgam yok, hırsım yok... Kavgalarda ona yer yok... Ben Masal'ın kahramanı olmaya çalışmıyorum, bizim masalımızda kahramana gerek yok... Yol arkadaşım o benim, biz yazar-biz oynarız... Ama işte küçücük yaa daha o, onun bir başka ele ihtiyacı varsa??? Sırtımda taşırım, kucağımdan indirmem, sarar sarmalarım velakin yetmezse??? Evlenin, çocuklarınız olsun, mutsuzsanız yollarınızı ayırın... O ayırdığınız yolların sonuna kadar hep çocuklarınızla yürüyeceğinizi unutmayın!!! #obirmasal o bana yeter!!!
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder