Siz okuyun diye yazılmıyor hiçbirşey... Unutmamak için bugünleri... Kızıma yazıyorum...Ona hediye.... Seneler sonra da açıp okuyabilsin, bizim Masalımızı annesinden duyabilsin diye.... Bir Anne ile Yol Arkadaşının serüvenidir bu... Bilinenlere benzemez, bildiklerinizden değil.... Öğretmek değil dert ya da ispat etmek.... Okuyan ancak; mutlu sonu girişinden yazılmış bir Masalın gelişmesine şahitlik edecek.... Biz ise sadece yaşayacağız, yazdıklarımızla ölümsüzleştirerek....
11 Mart 2014 Salı
Bilmiyorum kim ama... Arkadaşıma....
'''Nereye koyacağım seni bilemedim, sevgili diyemedim, cesaret edemedim... Sandım ki sensin aşık olan, ben içimdekini söyleyemedim... En iyisi biz senle arkadaş olalım, arkadaş kalalım .... ''' mı dedin????
Niye??? Yemedi mi??
Olunur, olunur... Bizden çok iyi arkadaş olunur da canım günah be, seviyorsan git konuş bence...
Arkadaş arkadaş geçinirken biz, birkaç kendini bilmeze denk gelebiliriz...
Gel biz seninle, film izleyelim, gezelim, eğlenelim, maça gidelim, küfür edelim, uçağa, trene, gemiye binelim, sabahlayalım, ağlayalım, dertleşelim, kampa gidelim, bisiklete binelim, yüzelim, dans edelim, yemek pişirelim...
Oturup bir de karar verelim, neremize koyacağız kimi, nereye kadar iznimiz, çizgimiz...
Yapmayı beceremeyen sussun otursun orda... Arkadaşımmm, ben bir kalbine bakacağım, biraz kırık-dağınık ama fazlalıkları bir dışarı atalım, gerekli yerlere stentleri takalım, ilaçları bulalım, göçebelik sona erdi, yordu, bitti, ben artık burada yaşayacağım...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder