Siz okuyun diye yazılmıyor hiçbirşey... Unutmamak için bugünleri... Kızıma yazıyorum...Ona hediye.... Seneler sonra da açıp okuyabilsin, bizim Masalımızı annesinden duyabilsin diye.... Bir Anne ile Yol Arkadaşının serüvenidir bu... Bilinenlere benzemez, bildiklerinizden değil.... Öğretmek değil dert ya da ispat etmek.... Okuyan ancak; mutlu sonu girişinden yazılmış bir Masalın gelişmesine şahitlik edecek.... Biz ise sadece yaşayacağız, yazdıklarımızla ölümsüzleştirerek....
12 Mart 2014 Çarşamba
Arkadaşımmm, pardooonn...
Aslında o kadar da zor değil...
Atomu parçalaman, permütasyon hesaplaman, çok bilinmeyenli denklem çözmen, koordinat belirtmen, anlaşma maddelerini ezberlemen, kafiye tutturman gerekmez...
Evler, arabalar, pahalı hediyeler, lüks yemekler, ağdalı-süslü laflar, iltifatlar, sorumluluklar beklenmez...
Yalan söylenmez...
Nerdeydin, kimleydin, whatsapp'da en son ne zaman online'dın, niye bu hatunun fotosunu like'ladın, telefon çaldı niye açmadın, denmez...
Kurulu bir hayattı bundan önce bilmem kaç küsür sene, sakın değiştirme, istenmez...
Anne-baba severiz, çocuk bakmayı biliriz, yemeğin en alasını pişirilebiliriz, her ortama girer, her türlü eğleniriz, çalışır, paramızı kazanır, alışverişimizi kendimiz yaparız...
Sana ne kaldı ki... Bir duracaksın öyle... Sadece severek... Var olduğunu hissettirebilerek...
Düşecekse içimize kurt, aklımıza bin tilki, araflarında - zaaflarında tutacaksan, saklambaç oynatacaksan, konuşur gibi yapıp aslında susacaksan, arkadaşımmm pardon biii zahmet çekilir misin??? Senin yerine de ben mi kendimi seveyim??
Müsadenlee ben bi aklına bakıp kaçayım, peynirle mi yedin ekmekle mi, meze mi yaptın içkinle merak ettim, sorayım...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder